FELICIDADES ISAAC

22 de Agosto de 2010:  Isaac Díaz Pardo cumple 90 años
Isaac Díaz Pardo y Mimina

Hoy, día 22 de Agosto, Isaac Díaz Pardo cumple 89 años.

Desde este espacio queremos hacer un homenaje a esta gran persona, que forma parte de la historia de Galicia y de este bello rincón marinero sadense, puesto que es su Hijo Predilecto. Aquí, a través de las Cerámicas del Castro y todo su complejo industrial, se respira el ingenio y la magnitud de su trabajo.

Agradecemos a Ángeles Otero Chas, su inestimable colaboración para lograr este homenaje, y os brindamos esta página para que todos aquellos que así lo deseen puedan enviarle un mensaje a D. Isaac, que sin duda, estamos seguros los leerá con el afecto y el cariño que le profesa a nuestra villa.

Sirva esta página para aunar todos los deseos de cuantos aquí le muestran su afecto.

A petición de Ángeles Otero Chas transcribimos a continuación y  extraido del libro escrito por Díaz Pardo “Galicia hoy y el resto del mundo”,una poesia que D Camilo Díaz Baliño , le escribe desde la cárcel a su hijo:

PRA VOS

Prendinlle na cabeza do meu fillo,unha estreliñaforxada na Irmandá

e quero ver brilar a lus d´esa estreliña

hasta chegar cegar

que vexan os demáis n´esa estreliña

a lus da libertá

que vexan que o tesouro máis querido

o ten o seu brillar

Estreliña feituca de cariños

estrela do meu lar,

que sempre te levei como reliquia

de Terra, Dios, e Nai

xa te deixo prendida no meu fillo

por sempre endexamáis.

Camilo Díaz Baliño

GRUPO E ISAAC (600 x 366) (450 x 274)

Homenaje a Isaac Díaz Pardo

Hemos creado además un album de fotos con las imágenes cedidas amablemente por Ángeles Otero Chas, en este blog dedicado a D. Isaac Díaz Pardo, y que podrán consultar si pulsan aquí

Asimismo, queremos agradecer a J.Javier García Pena, su colaboración e interés con esta iniciativa y por contactar en Uruguay con el “Patronato da Cultura Galega de Montevideo”, invitándoles a sumarse al homenaje que desde Sada Digital pretendemos hacerle  a D. Isaac Díaz Pardo.

DSCN1639 (500 x 375)

Del libro escrito por Díaz Pardo  ”Galicia hoy y el resto del mundo”, extrajo Ángeles Otero un fragmento, donde nos explica que de esta forma es como a D. Isaac le gustaría que se describiese el sitio donde nació:

“En el argot de la prostitución “las tumbonas” eran antes de descrubrirse Ferrol y la escuadra inglesa de villagarcía , como universidades donde se iniciaban a las chicas en la profesión de putas. La casa donde yo nací en 1920 en el nº 37 da rúa das hortas, de Santiago al parecer había pertenecido a una Tumbona muy famosa y en Santiago se la conocía por la ” casa de la tumbona.”. La casa hacia martillo envolviendo a otra casa diminuta donde vivia ” Teresa a dos chismes”. Uno de los frentes da la casa de la Tumbona y todo un lado de su huerta amurallada daban a un estrecho callejón conocido por ” O calexón da Tumbona” por donde bajaban las aguas de las “esterquerias” que eran tierras de labor comprendidas en el tiángulo formado por Rúa das hortas, O Pombal y Campo da Leña, donde se construyó el cuartel de la guardia civil y el estacionamiento de superficie que hay delante. La entrada al calexón da tumbona estaba interrumpida por la rúa das hortas por una piedra que iba de unas casas a otras y a un metro del suelo.El callejón era sólo un desagüe. Hoy se pasa por él. Cerca de este lugar está O Pombal, la calle en la que las ” pombas” se establecían, ya adiestradas por la Tumbona.”

Isaac Díaz Pardo y Ángeles Otero

60 Respuestas a FELICIDADES ISAAC

  1. angeles dice:

    A ISAAC DÍAZ PARDO O HOME QUE O DOU TODO SEN PEDIR NADA A CAMBIO.

    GRAZAS
    grazas por teres nacido
    grazas por teres vivido
    Por aprendernos a historia
    esquecida na memoria.

    Por aprendernos a amar
    as cóusas da nosa terra,
    por ensinarnos tamén
    a defender unha idea.

    Quixeron pecharche a boca
    cando ainda eras un cativo
    quixeron pecharcha, agora,
    eses homes malnacidos.

    Róubaronche a xuventude,
    queren roubarche a vellés.
    os moi coitados iñoran
    o téimudo que ti és.

    Grazas por teres nacido
    grazas por teres vivido
    grazas tamén meu amigo
    por seres coma ti és.

    Galiza fica orgullosa
    de ter fillos coma tí
    unha nai sempre comprende
    nada fai falla dicir.

    segue, non pares,
    e lavra os béizos
    da túa esfinxe
    ama o mar deses seus ollos.

    Non te rindas,
    dálle a fala,
    dálle os brazos,
    Vive, mira eses fermosos ollos.

    Atoparás dentro deles
    un amor xa permitido,
    namoróuse ela de tí
    por verte tan aflixido.

    Recorda que a lavraches
    ela estáche agradecida,
    ela falará por tí,
    e gañarás algun día

    A esfinxe e túa nai quérente,
    nada importan os demaís
    co tempo falará a esfinxe,
    ela co tempo dirá.

    Diranos de liberdade,
    falaranos de xusticia
    vingarase dos traidores,
    voltarache á túa vida.

    Grazas por teres nacido
    grazas por teres vivido
    grazas por deixar legado
    do teu facer de cotio.

    A túa amiga. mª dos ánxeles otero chas.

    • abel prego porto dice:

      moitas felicidades¡ ainda que me acordo da colleja ke me dou no instituto isaac diaz pardo de sada despois que tocaramos a gaita…. podo dicir que son un prodixio devido a que don isaac deume unha colleja felicidades e a disfrutalos¡

  2. J.Javier García Pena dice:

    A A Don Isaac Díaz Pardo

    Un hombre exitoso

    Estas palabras escritas en castellano, son sentidas en gallego.
    Porque gallego, con proyección universal, pero nativa y vocacionalmente gallego, es su inspirador: Don Isaac Díaz Pardo.
    No mencionaré ni uno sólo de sus logros, porque, implícitamente, los involucro a todos.
    Y, por conocidos, huelga su enumeración.
    Ya se encargarán de ello sesudos biógrafos.
    De las decenas de calificativos que pudieran aplicarse, con justicia, a una tan trajinada como creadora existencia, ninguna le cuadra mejor que la de Exitosa.
    Y no me refiero a la ruin y falaz fórmula, perseguida por multitudes que no ven en ese término más que el necio compendio de la esquiva felicidad, basados en la acumulación obsesiva de bienes materiales.
    No.
    La humanidad ha sido y aún lo es, más pródiga en saqueadores que en poetas, más delincuentes morales que filósofos, más envidiosos que creadores, más resentidos que filántropos.
    Don Isaac pudo haber sido cualquiera de los torvos y torpes personajes inicialmente nombrados.
    Y no hubiese desentonado con la media, e incluso encontraríamos justificativos para su decisión.
    Si hubiese optado por ser, al menos, como uno de ellos, nadie podría reprochárselo.
    Su posible mala fe se hubiese confundido entre tantas otras.
    Sin embargo, no permitió que el rencor y la mezquindad hicieran negro nido en su pecho.
    Estudió, indagó, arriesgó, confió, creó.
    Apostó al hombre.
    Y ganó.
    Porque nos enseña con su claro ejemplo de vida.
    Son ustedes, Don Isaac, los soñadores que convierten sus sueños en realidades, a pesar de todo y de casi todos, los motores y mejoradores de esta surgente humanidad.
    Su obra, Don Isaac, trascenderá el mero lapso de una existencia humana.
    Los disgustos y los disgustadores sólo consiguen enaltecer su figura.
    Ellos, los disgustadores, son como fríos escollos donde ejercer, para fortalecer, la humana tarea de sobreponerse a los embates de los incrédulos y falsarios.
    No cejó en sus empeñosos ideales, por haber sido derribado de su fiel cabalgadura, Don Quijote.
    Restañó sus heridas y, decidido, salió al encuentro del próximo desafío.
    La gloria de la trascendencia le fue negada al sedente y hueco molino.
    En cambio, la señera figura del Manchego Inmortal sigue galopando los siglos.
    Del mismo modo, usted sobrevolará las oquedades perecederas de los escollos circunstanciales.

    Don Isaac: en 1960 usted ya era un hombre de cuarenta años con una sólida trayectoria artística y empresarial a sus espaldas. Yo un incipiente emigrante de diez años.
    De la Tenencia y de cara al mar.
    Por eso nunca pude estrechar su mano solidaria, pero me enorgullece haber respirado el mismo aire que usted respira, en nuestra amada ría de Sada.
    Fue muchos años más tarde que supe de su valía.
    Al hacer el balance de lo ganado y perdido en la larga ausencia de la emigración, son los seres entrañables como usted, a ambos lados del Atlántico, los que nivelan el platillo de la “morriña”
    Por eso lo del principio: el verdadero Éxito con mayúscula, en la vida, lo logran unos pocos que, como usted, la comprenden y la aprovechan, sabedores de que no hay segundas partes.
    Usted ha escrito, y seguirá escribiendo, un fecundo y glorioso capítulo en nuestra galleguidad.
    Y bien cerca de usted, como una celosa guardia del genio creador, un puñado de personas que lo admiran, respetan y quieren por su propio valor y calidez, le hace sentir que la senda que voluntariamente eligió seguir, es la correcta.
    En ellos florecerá su semilla.
    Gallegos todos: apreciad el tesoro humano que tenéis por vecino, coterráneo, coetáneo y a la vista.
    Disfrutad de sus enseñanzas y bonhomía.
    Dadle, en mi nombre, el cálido abrazo que merece por su mejor logro: ser una buena persona, el mayor galardón a que puede aspirar un ser humano.
    Es un regalo de la vida. Y ella no se destaca por ser pródiga en este tipo de obsequios.
    A pesar de mi ateísmo, Don Isaac, por todo el bien que ha hecho y hace, ¡Dios lo bendiga, y dé larga vida! .

    Dende a ribeira oriental do Río da Prata, seu coterráneo
    J. Javier García Pena.

  3. betanceiro dice:

    ¡Felicidades Isaac! ¡Vuelve a Sada, a tus Cerámicas!

  4. Marta dice:

    A don Isaac Diaz Pardo,

    Na miña casa sempre se falou de vostede, DON ISAAC, có Don diante, e con maiusculas. Dende aquí quero facerlle chegar a miña admiración e respeto. Feliz cumpleanos Don Isaac.
    Eu non sei escribir bonito, coma Anxeles, ou coma García Pena, por eso se a Garcia Pena non lle parece mal, voulle copiar un cachiño do seu texto:

    ¡Dios lo bendiga, y dé larga vida!.

  5. Pelís dice:

    Unha aperta tensa dende este exilio castelán e longo.

  6. ana dice:

    Isaac, deséxoche un feliz cumpreanos, e espero que pronto nos vexamos para darche un bico. Quérote moito, ti xo sabes. Ana.

  7. rosalia dice:

    Desde aquí, quiero desearle felicidades a Isaac en su 89 cumpleaños, un gran genio que todavía es mejor como persona.
    Isaac, sigue luchando, la justicia es lenta pero existe, no te des por vencido. Hay mucha gente que te quiere dentro de tu fábrica, lo sé porque lo vivo todos los días, y porque tambien eres el mejor jefe que hemos tenido. No te olvidaremos jamás. Un beso muy grande. Rosalía.

  8. María dice:

    Yo quiero felicitar a Isaac Díaz Pardo por su cumpleaños esperando que cumpla muchos más y deseando que se arreglen todos sus problemas. Un beso. María

  9. jelucha dice:

    FElicidades Isaac de parte miña e de manolo. Un bico jelucha.

  10. xurxo dice:

    Noraboa Isaac polo teu traballo e constancia, que pases un feliz día con Mimina e os teus.

  11. angeles dice:

    En el año 1968 Isaac deja la Argentina para construir aquí el nuevo Sargadelos. A lo largo de los años va escribiendo sus pensamientos, sus temores e inquietudes, como si de alguna manera visionara lo que le habría de pasar años más tarde.
    De su libro “TENTANDO CONSTRUIR UMA ESFINGE DE PEDRA” recojo lo que me parece más significativo porque creo yo que es lo que mas se ajusta en este momento a la situación de su vida.
    En este libro (el cual me permito recomendar) Isaac le cuenta sus pensamientos a una esfinge,una esfinge que hipotéticamente representa todo aquello por lo que él luchó, por lo que soñó toda su vida. Y fué la desmemoria que existió durante 40 años y que todavía sigue existiendo.
    Con tu permiso Isaac me permito plasmar aquí dos capítulos de esta vida tuya, tan rica en vivencias que te marcaron tanto.

    Cumprirei todos os compromissos que tenha contraído, pagarei até morrer, o derradeiro pataco que me queiram cobrar. Direi “amém” a tudo o que queiram que faça aceitarei os que dizem que têm as tijolas polo cabo, e acatarei as leis fritidas que nos dam.
    Fincarei os joelhos frente a esses fitos feitos para ajoelharem os homens e as mulheres. Respeitarei nojentos egoísmos e parvas petulâncias dos que querem para si tudo o que cotiza na feira e para mim só querem que repita cem vezes o que aprendera chapado noutras casas.
    Cumprirei até ao limite o que eles dizem assinara e deixarei que me enganem cem veces para evitar esse tubo que mata. Esse é o panorama da minha liberdade, o sepulcro no qual se guarda o que sou. Mas que ninguém me pida que esnaquice a face desta Esfinge que faço, que nos olha e se cala, ainda que saber sabe falar na nossa fala.
    Ela leva nos olhos a mensagem do além do mar que eu lhe pintei, e amarei esses olhos ainda que me rechem em tiras, consequente com al leis que me dam e me obrigam.
    ——————————————————
    Estou já tam afeito a perder e a que se burlem do que estou buscando que nom me vai matar que ninguém queira saber do meu chamado, e devendo-mo tudo, tu mesma com os teus olhos dizes-me que tu nom dizes cousa alguma.
    Quando os anos me vençam já descomposto tudo e farto de fazer tudo o que faço, nom sei o que farei…estou já tam afeito a perder que nom sei que fazer se um dia ganho.

    Isaac Díaz Pardo. TENTANDO CONSTRUIR UMA ESFINGE DE PEDRA. Desassosegos de Isaac Díaz Pardo (Edicios do Castro).

  12. rogelio dice:

    Felicidades por todo lo que ha hecho en estos años!

  13. Cristina dice:

    Hola Isaac!!
    Me llamo Cristina y tengo 17 años!
    Solo me paso por aquí para felicitarle!!
    Un beso.

  14. noelia dice:

    ola chamome noelia teño 20 años
    moitas felicidades
    un saludo

  15. MARIA JOSE CASTRO CHAS dice:

    Las más hondas palabras
    del sabio nos enseñan
    lo que el silbar del viento cuando sopla
    o el sonar de las aguas cuando ruedan.
    A.M.

    Grazas Isaac por todo canto nos tes aprendido.

    MOITAS FELICIDADES.
    SABES QUE ESTAMOS SEMPRE CONTIGO.
    MARÍA

  16. PATRONATO DA CULTURA GALEGA DE MONTEVIDEO dice:

    CELEBRAMOS QUE FAI HOXE 89 ANOS NACEU ESTE GALEGO BÓ E XENEROSO QUE, AMOSANDO QUE A UTOPÍA É POSIBLE, TROCOU O MUNDO.
    UNHA TENRA APERTA, BENQUERIDO ISAAC.

    PATRONATO DA CULTURA GALEGA
    MONTEVIDEO, URUGUAY.

  17. touvendo dice:

    isaac,galiza cambiou grazas a tua labor,89 anos non son nada na historia da galiza,quixeronte amolar de novo,e non puideron¿vas deixar o fagan agora?tes polo menos outros 89 pa seguir loitando,sabes que os vellos galeguistas,nunca morren,tes ainda moito que decir nesta nacion,fainos falta ainda a tua presenza moitos anos,non te deixes argallar por ises fariseos que roubaron a tua obra,ti eres galiza,eles son o capital salvaxe que acabara con todo,(tamolo a ver)son a misma calaña que vi contra ti.
    pra o ano que ven poñerei eiqui algo tamen,quero velo de novo o frente desa empresa,que vostede e seoane fundaron,un saudo e feliz cumpleanos,co agradecemento de toda a xente que grazas a vostede tivo un posto de traballo con toda dignidade

  18. Meigas, Asociación Socio Cultural dice:

    Queremos felicitarlle en nome desta entidade por todo o que representa. Porque dos bos e xenerosos, todos temos moito que aprender. ¡Felicidades e que así sexa por moitos anos mais! Unha aperta, Asociación Meigas

  19. angeles dice:

    Hola Isaac. Hoxe é un dia feliz para todos nós, porque todos de algún xéito cumplimos oitenta e nove anos contigo.
    Nós tamén nacimos na casa da Tumbona.
    Todos destrozamos a farmacia do puñetero Nazi-Fascista
    Estabamos contigo cando te levaron á comisaría.
    Tamén nós fomos no Castromil á Coruña o día que tiveches que fuxir para agocharte na casa dos téus tios.
    Vivímos ás tuas alegrias e tamén as túas penurias.
    Disfrutamos da túa obra.
    Sentimos os teus amigos coma nosos.
    Os teus inimigos tamén son os nosos.

    HOXE RECORDAMOS AQUEL 22 DE AGOSTO DE 1920 COMO UN DÍA FELIZ PORQUE TÍ NACICHE PARA REGALARNOS A TÚA PRESENCIA.
    FELICIDADES, QUE PASES UN BÓ DÍA.

    Un bico moi forte de: mª dos ánxeles otero chas.
    Sempre contigo.

  20. José Javier García Pena dice:

    A Don Camilo Díaz

    Don Camilo : Hoy los gallegos de todo el mundo bendecimos el nacimiento, hace casi noventa años,de uno de los nuestros que más alto ha erguido la bandera de Galicia , su “pequeniño” Isaac. Aquel “cativo” ,colaborador como un hombre, en quién prendió usted la luz de la libertad y la generosidad , tan esquiva al común de todos nosotros.
    Puede usted estar más que satisfecho : su obra cultural y humana trascenderá, porque Isaac le imprimió , para siempre, el sello libertario y artístico de los Díaz.
    Su nombre , por mérito propio,fai tempo figura al lado de nuestros próceres culturales.

    Aquella “estreliña, feituca de cariños” que usted encendió en la cabeza de su ser más valioso, no sólo mantuvo el fuego primigenio , si no que lo acrecentó con el propio, hasta convertirse en un astro que, a modo de estrella de Belén, brilla con luz enceguecedora y señera,sacándonos de las tinieblas.
    Al leer y releer su testamentario “Pra vos”, me es imposible no recordar a otro gran español sacrificado,y la boca se me llena del amargo sabor de las cebollas, “escarcha cerrada y pobre”.
    Por usted , por él , por todos los que sufrieron y sufren persecuciones , donde se hallen, levanto mi copa , para celebrar la lozanía de sus ideales, en la noble figura de ochenta y nueve años de Don Isaac.
    Don Camilo: sepa usted que su sacrificio no fue en vano.
    La llamita que amorosamente puso en la frente de su hijo, fue un vaticinio cumplido con creces.
    Su luz , aumentada tal como usted anhelaba, traspuso y seguirá trasponiendo el largo laberinto de los tiempos y llegará a un futuro, que imagino más solidario ,saludable y enriquecida por todos los Isaacs que han de suceder al de la luz primigenia .
    Como un símbolo de gallega luz inextingible, La Torre de Hércules,ya es patrimonio de la humanidad .
    Así será reconocido el faro de galleguidad en que se ha convertido “o pequeno Isaac”.
    Moitas grazas polo fogo encendido, Don Camilo.
    Seu compatriota J.Javier García Pena , de Sada

  21. Leticia dice:

    hola Isaac! me llamo Leticia y tengo 18 años. Queria desearle un feliz cumpleños porque, aunque personalmente no nos conocemos, yo escuche hablar en muchas ocasiones de su trabajo y de su esfuerzo. 1besazo enorme con cariñoo de: leticia

  22. PACO dice:

    Mi buen Isaac,FELICITACIONES desde la Argentina.ÁNIMO que los años no son ná y tú estás como un chaval! Adelante por tus Cerámicas!

  23. Lydia dice:

    Ola Isaac! :)
    hoxe, nun día tan especial, non podía deixar de pasarme por aquí para desexarlle un feliz aniversario.
    Fai dous anos, cando estaba en 4º da ESO, mandáronme facer unha exposición oral na clase de Galego, eu non sabía moi ben de quen falar nin que dicir, e a miña familia axudoume e fixen unha marabillosa exposición sobre Díaz Pardo, do grandísimo Isaac Díaz Pardo, falando da súa vida, dos seus éxitos… de todo en xeral, nunca esquecerei a cara da miña mestra de galego, emocionada, sorrindo a cada palabra que eu pronunciaba, e canta razón tiña.
    Eu por aquela aínda non o coñecía persoalmente, e xa o admiraba, todos na miña casa o admiran, aínda que sei que iso xa o sabe.
    Realmente merece a pena coñecelo, para así darnos conta de que vostede non é tan só un marabilloso escritor, un estupendo artista en xeral, se non que é unha persoa única, cun grandísimo corazón, un home realmente especial e como xa non quedan.

    De verdade, por riba de todo, vostede sempre será o fundador desa cerámica, o que lle deu vida e que apostou tanto por ela.

    ¡¡Moitísimas felicidades por eses 89 anos!!

    un biquiño.

  24. El Ignoto dice:

    Buen hombre, en este día tan especialmente especial para ti, he aquí mi regio presente; la bendición de los antiguos dioses: Que tu virilidad no se marchite -a pesar de tan avanzada edad cual venerable- con lo que aún te falta de senectud. Una palmadita en la espalda como un álito de ánimo de alguien de 18 años que, dichosamente, ¡no puede decir lo mismo!

  25. pita dice:

    Bo día e moitos anos prá compartir con todos o teu saber e xentileza, Pita

  26. Calquer xeito e oportunidade son boas
    Felicidades Mestre Isaac
    Angel Alonso

  27. Fina dice:

    Felicidades Isaac.
    Moitos bicos.

  28. Margot Martin Mazariegos dice:

    Mis más sinceras felicitaciones a un Hombre que lo merece todo. Gracias por ser como es

  29. Paco Castelo dice:

    Por su sencillez y afabilidad,
    nadie diría…
    antes de oirle hablar,
    que es un filósofo,
    de altísima calidad,
    cargado de humanidad.

    Felicidades Isaac.

  30. angeles dice:

    A DON CAMILO DÍAZ BALIÑO.

    CON TU PERMISAO ISAAC.

    Camilo Díaz Baliño ( tu padre ) que paradogicamente 16 años después de tu nacimiento fué asesinado también un mes de Agosto, un día 14, sólo por pensar de forma diferente que su vecino y un dia amigo Francisco Franco Bahamonde.
    Si existe una vida después de la muerte seguro que no cruzarán sus caminos, porque tu padre fue un buen hombre, creía en Dios, y Franco ponía a Dios como excusa para cometer las más grandes atrocidades.

    A DON CAMILO DÍAZ BALIÑO. En el mes en que se cumplen 73 años de su desaparición.
    Como verá algunos humanos seguimos cometiendo los mismos errores, nos comportamos de forma irracional, culpabilizamos a nuestros semejantes de los fracasos que sólo a nosotros mismos corespomden, y a costa de lo que sea usurpamos lo que no nos pertenece.
    Durante muchos años se han quedado también con la propiedad intelectual, porque según ellos nos hacía daño. Yo no he pedido a nadie que me proteja.
    Afortunadamente gente como su hijo ( su mejor alumno) nos ha ido contando la verdad, ya sé que esta no es absoluta. Pero nos dió la oportunidad de poder elegir.De dar a conocer esta verdad ya Ud y otros valientes se encargaron en su tiempo, dejándonos un legado, por el que pagaron un alto precio.
    Por todo ello Don Camilo permítame recordar sus sabias palabras que también retratan aquella época y premonitorias de algún modo en la figura de su hijo .

    PRA ELES.

    Eu tiña feita unha promesa, un voto
    Eu tiña que dicir algo pra os rapaces
    Pra os meus rapaces
    Os meus rapaces, son todol-os nenos
    Eu quixera ser sempre neno, porque así o meu corazón estaría san,
    Non tería delores, nin burlas nin xenreiras
    Eu fago canto podo por conservalo sán , e non podo
    Os outros, os que non son nenos, fan por ferirmo, e firenmo; moitas veces….moitas.
    Máis eu arrédome canto podo deles, e vou sempre xunto
    ôs nenos,
    Ôs nosos nenos.
    Onte fun en perelinaxe á velos, vou moitas veces, sempre que podo.
    Eu sinto a maior ledicia da miña vida en ouvir rezar ôs nosos filliños
    Os nosos rapaces, son fermosos, son xurdios
    Serán homes co tempo, homes sans, de corazón limpo, iguaes ôs meus irmans de loita.
    Eu tiña unha débida co iles
    Unha débida de amor
    Hoxe pago a débida.

    PRA OS OUTROS

    Ê pra eles o conto que fixen
    Ê pra eles ! fixádevos ben! non é pra vos monifates! que nunca de nenos tivechedes alma, nin de homes tampouco.

    Muchas gracias por todo DON CAMILO.

    francisco

  31. comision de festas do castro dice:

    A asociación de Amig@s das festas do Castro, sempre co seu veciño D. Isaac, Parabens

  32. angeles dice:

    Á TÚA AMIGA Mª DOS ÁNXELES OTERO CHAS.

    FELICÍTATE POR SEGUR -VIVO-
    ——
    MOITOS BIQUIÑOS.

  33. uxia dice:

    Felicito a D. Isaac polos seus 89 anos de amor a Galicia e polo seu traballo en pro da nosa cultura.

  34. Marta dice:

    Entereime que lle van dar estos días a medalla de ouro de belas artes. A ver se o botan na televisión e podemos ver algo. Alégrome moito por este premio. Oxalá vostede poida percibir o cariño e o respeto tan grande que lle temos tanta xente. Un saudo.

  35. angeles dice:

    Hola Marta, certo é que a ten ben merecida, non farian nada de maís se lle deran o Príncipe de asturias, pois o fin e o cabo loitou sempre por sacar a Galicia do fango da escravitude. mesmo fixo unha medalla conmemorativa, con esta consigna ” GALIZA ERGUETE DO FANGO DA ESCRAVETUDE” eran outros tempos, calquera que teña máis de 50 anos sabe o dificil que era, falar de este modo e moito maís por a venta semellante consigna. debe de ser por esto que se fixeron moi pouquiñas. ( eu teño unha ) pero non coñezo a ninguén máis que a teña.
    As seis da mañá saimos para santander, no no veremos hata o Martes ( dia do evento )porque él, terá que reunirse coa organización, e pola noite ceará coa ministra de cultura. así que a volta xa vos contarei.

    Un bico para todos ánxeles.

  36. José Javier García Pena dice:

    Don Isaac:
    Quiero felicitarlo cálidamente por su muy merecido galardón .
    Tal vez este Real Espaldarazo, endulce en algo los amargos, por inmerecidos, tragos de los últimos tiempos.
    Gran placer me produjo ver su tan sencilla como noble estampa en la foto grupal de los participantes en el reconocimiento Real, foto que pude apreciar en la página de internet del diario Sur.
    Lástima que nuestra principal Televisora prefirió dedicarle más cámara a un traje de luces que a las luces del conocimiento.
    Enhorabuena y disfrute de su bien lograda presea.
    No sé por qué me viene a la cabeza nuestro gran Salvador Dalí , haciendo mofa , con su acostumbrado desenfado , a los medios televisivos , vestido grotescamente de torero y sacándoles la lengua .
    Él lo hubiera hecho, era su sello.

    Desde el Uruguay y con el orgullo de ser su coterráneo lo saluda afectuosamente
    J. Javier García Pena

  37. yo dice:

    Informar que en la pag. 48 “Cultura” de “La Voz de Galicia” en papel, figura una foto de D. Isaac y los Reyes de España con motivo del galardón, con una pequeña reseña y en digital en la dirección: http://www.lavozdegalicia.es/fotos/2009/10/27/00031256659292544407124.htm

  38. José Javier García Pena dice:

    Gracias, Yo, por tu dato . Está muy interesante la nota. J.J.García

  39. cristina dice:

    Aquí también lo vi hace un tiempo,http://sadaendigital.wordpress.com/?s=medalla+bellas+artes

    Aprovecho para felicitar a D.Isaac por el muy merecido premio.

  40. angeles dice:

    UNHA LECCIÓN DE HUMILDADE.

    Por fin chegou o dia, chegou o dia da tan esperada medalla de ouro ás belas artes.

    Uns intres antes de sair do hotel pensei, vóume emocionar cando lla entreguen xunto con tanta xente importante. E ti recibindo a medalla das mans do Rei ! que honor !.

    Chegamos o Palacio de Festivales en horario según protocolo. É ben certo que nesta vida nada é o que parece, a xente que esta a mirar retratábanos, estabamos perto dos toreros, a xente berraba, seguia a facernos fotos, eu sentíame abraiada e fora de lugar, !!! Pero se eu son coma vós!!! estiven a pique de dicirlles, no me retratedes máis, no me gusta. Cecais por unha vergoña mal entendida aguantei o tirón. E a xente veña a berrar, entón para alivio noso a organización mandóunos entrar. Xa no recinto un anaco dispois viñeche tí co resto dos famosos, a continuación os Reis e empezou o acto.
    A Ministra de Cultura dixo: Excelentisimo Señor Don Isaac Díaz ” Prado” ” pintor “.
    E ti recibes a medalla e un diploma coa felicitación do Rei.
    O que coidei que seria un momento emocionante para min
    tornouse en cabreo. ¿ que di esta inculta ? ¿ Prado? ¿ Pintor? ¿ quen é esta monicreque ? e os seus monifates que non son quen de asesorala.

    Remata o acto e vos saides por outro lado.
    No agasallo que nos deron estaba toda esa xente tan importante para os medios de comunicación.
    A Duquesa de Alba, os reis, os homenaxeados, todos mesclados, pero faltabas ti, estivemos buscándote un bo anaco ata que te atopamos alí nun curruncho sentado nunha cadeira, tí soiño, cunha copa de auga nunha man, e na outra o estuche da medalla e o diploma firmado polo Rei doblado de calquera xeito.
    Víchenos e puxéchete tan ledo que che caeu a auga polo diploma. Os teus ollos colleron ese brillo tan especial das ocasions que te fan feliz, e nós, enton emocionamonos, a medalla e o diploma quedaron esquecidos alí encima dun taboleiro. Tróuxemosche a túa compañeira, sentóuse ó teu carón e perante un bó anaco dentro do recinto só estabamos nós os catro, só nós.Ninguén nos sacou fotos, ninguén che fixo ningunha entrevista. Ninguén nos viu, nin vimos a ninguén, só nós fora de barullo do resto da xente, aillados naquel curruncho.

    Entón caín na conta. A túa medalla somos a túa familia e os teus amigos, non parache xa de rir, daquela sí que fixemos fotos, pero só nós ca túa xente, logo viñeron outros amigos teus de Sargadelos,
    Lalo e Andrés cas súas donas, e volvín a ver brilar eses teus ollos que tanto din do teu estado de ánimo.
    Xa no me sentín máis fora de lugar porque estabas tí, porque ninguén nos tiña en conta. Entón decatéime de que somos libres, o precio que hay que pagar pola fama é demasiado alto. Que ben soubeches ti encauzar a fama. Pódente homenaxear centos, miles de veces, miles de medallas que che dean, o material non vale ren, porque ti sempre serás o mismo, e eu aprendín de ti unha vez máis ” unha lección de humildade ”

    Que gran honor é contar ca túa amizade. É a miña máis preciada medalla, a máis valiosa, porque é a de verdade, ese tipo de medalla que sae dun corazón para agocharse no de outro.

    mª dos ánxeles otero chas.

  41. Marta dice:

    Hola Angeles, menos mal que viñeches para contarnos todo con detalle. Sinto que non votaran na televisión polo menos un cachiño da entrega da medalla a D. Isaac, pero tal como ti o contas, é coma se o vira. En canto á Ministra e todos eses incultos que nin siquiera se informaron ben do que fixo este gran home, pois que vou dicir…. eles o perden. Nos si que somos afortunados, por conocelo e por reconocerlle toda a súa valía, anque non teñamos tanto glamur coma toda esa xente tan importante. Un saúdo a todos.

  42. Julia Ribagorza dice:

    Mechisimas felicidades Don Isaac por esa trayectoria de vida exitosa….Sada ,lo quiere mucho y desde Mexico le mando un saludo cariñoso y se le admira

  43. sadadigital dice:

    Disculpen los asiduos al foro por no haber percibido a tiempo los comentarios del usuario denominado “antigalleguista”, porque estamos en periodo de vacaciones.

    No aceptamos ningún comentario de este tipo en este foro, por lo cual serán eliminados todos aquellos que se prodiguen en estos términos.

  44. angeles dice:

    Feliz año muevo, ojalá nos tráiga todo los juicios que tienes pendientes.
    Que la saamblea del dia 11 de febrero en el IGI te sea favorable.
    También feliz año a ti Mimina. En compañía de vuestros hijos , nietos y bisnietos

    Un fuerte abrazo vuestra amiga………………………………………………………………..ángeles.

  45. rogelio dice:

    Feliz Año 2010 a todos, mucha suerte a D. Isaac en todos sus cometidos y a todos aquellos que luchan a su lado por una causa justa.

    Un abrazo a todos los amigos del foro y saludos además a Ángeles, que todo te vaya bonito en el nuevo año.

    Rogelio

  46. fdsf dice:

    Ola irmán que eu non fago nada

  47. Ana dice:

    En la verdadera belleza como en el valor, hay algo que las almas mezquinas no pueden atreverse a admirar.(W. Congrove)
    Isaac entro en el foro para felicitarte en tu 90 cumpleaños, para decirte que yo si te admiro y que te tengo como referente en mi vida. Para mi siempre fuiste, eres y seguiras siendo un GENIO, tanto como escritor, pintor, galeguista, ceramista y sobre todo como PERSONA. Desde mi casa te mando un beso muy grande y que disfrutes con los tuyos.

  48. ángeles dice:

    si sientes que todo perdió su sentido, siempre habrá un ” te quiero”, siempre habrá un amigo. Un amigo es una persona con la que se puede pensar en voz alta. Ralf Waldo emerson.
    Feliz cumpleanos, meu admirado e querido amigo, nunca me cansaréi de darlle grazas á vida que me ofrece. a oportunidade de poder compartir estes anos contigo.
    Espero que sexan moitos máis , e ano tras ano seguiremos celebrando que estás vivio como a ti che gusta decir. ” VIVO “. Non esquenzas nunca, que según dicia Paul Valery ” TODOS NUESTROS ENEMIGOS SON MORTALES ”
    Felcítote tamén no nome dos meus páis, Jelucha e Manolo.
    Recorda, nós, ” SEMPRE CONTIGO ”
    Un bico moi forte de toda a mña familia, que como ti ben sabes tamén é a túa.
    ¿ E eu que decirche que ti non saibas ?.´Que te quero moito, e que ogallá nos deleites ca túa presencia moitos anos máis. QUE ESA ESTRELIÑA FORXADA NA IRMANDÁ, NOS GUIE MOITOS ANOS COA LUS DA LIBERTÁ.

    Tensas aperta da túa amiga.

    Mª dos ánxeles otero chas.

  49. MARÍA dice:

    ISAAC, MOITAS FELICIDADES NOS TÉUS 90 ANOS, QUE VIVAS MOITOS MÁIS RODEADO DA TÚA FAMILIA E CON SAÚDE.
    E O DESEXO DE; MARÍA, CARLOS, JOSE CARLOS, PABLO, JOSEFA, IRIA, E SABELA.
    UNHA ENORME E SINCEIRA APERTA DE TODOS,

  50. Maruja dice:

    Isaac, deséxoche moitas felicidades no día do teu cumpleanos, que disfrutes coa tua familia e cos amigos que te

  51. Maruja dice:

    Isaac, deséxoche moitas felicidades no día do teu cumpreanos, que disfrutes coa tua familia e cos teus amigos. Un bico.

  52. Lydia dice:

    ¡moitas felicidades, Isaac!

    un bico moi forte.

  53. Marta dice:

    “Hacer con soltura lo que es difícil a los demás, he ahí la señal de talento, hacer lo que es imposible al talento, he ahí el signo del genio” (Henry F. Amiel).
    Para moitos de nos, vostede é un genio, por eso, e pola súa sencillez e humildade, por eso o admiramos, anque non teñamos a sorte de coñecelo en persoa. Dende este foro, desexolle un feliz cumpleanos en compañía da súa familia e de todos aqueles que lle queren ben (que son moitos). Un saudo.

    Marta

  54. jose javier garcia pena dice:

    ¡Muchas felicidades, Don Isaac!.
    Hago extensivo mi feliz agradecimiento a Sada Digital, el vehículo que hace posible este homenaje.
    Muchas personas dejarían pasar esta fecha sin relacionarla con su egregia figura, si no se lo recordase esta bendita página, entre ellas yo mismo.
    Por tanto mi felicitación es doblemente agradecida: al gran hombte y a la gran y terruñera página Sada Digital.
    A ambos un abrazo desde la histórica ciudad de Colonia del Sacramento (Uruguay)
    Javier García Pena , de Sada

  55. ángeles dice:

    CARTA A DON SEGISMUNDO.

    Hola don segismundo. Me dirijo a ud, porque he leído en la prensa que ha dimitido del consejo de administración del grupo sargadelos. ¿ Quien lo diría hace cuatro años y medio?.
    soy amiga de Díaz Pardo y gran admiradora.Tambien me interesa todo el tema cultural, y no la especulación que uds quieren hacer con el Complejo Casatro-Sargadelos.
    Supongo que a estas alturas ya se ha dado cuenta de que ha errado ud en su decisión de dedefenestrar a D. Isaac y ponerse del lado de los desleales que tráicionaron su amistad. Si bien es cierto que ud compró las acciones, a sus socios les fueron regaladas, por parte de un hombre generoso y agradecido, que el único fallo que cometió fué creer en gente que no se lo merecía.Ya se sabe que este tipo de personas son capaces de cometer las aberraciones más profundas ( ud ya me comprende).
    Le ha salido mal la jugada, porque no se puede asociar uno con ciertos compañeros de viaje cuando le interesa. hablando en términos deportivos en cuanto uno se descuida le marcan el gol, aunque los delanteros sean mediocres, el portero siempre ha de estar atento.El acosador siempre vuelve, lo lleva en la sangre, y no lo digo por ud, que conste.
    creo que la ambición le llevó a la perdición, y no me refiero a dinero, no, porque para mi es secundario, necesito poco para vivir.
    Mi mayor riqueza es la honradez, una familia que me quiere y mis amigos. Soy millonaria en amigos y tengo la gran suerte ( no doy gracias a Dios por ello porque soy agnóstica) que la vida me proporcionó contar con la amistad de D Isaac Díaz Pardo, no sabe lo orgullosa que estoy y lo que llena mi vida junto con mi familia.
    No sé si ud tiene hijos.De todos modos le contaré una historia, que mi abuelo le contó a mi padre y éste me lo contó a mi.
    Un matrimonio vivía con el abuelo, tenían un hijo de corta edad. €l abuelo cuando comía, se bababa y dejaba la mesa y el suelo muy sucio, su hijo entonces
    le fabricó una ” maséira”y lo relegó al alpendre a comer junto a los cerdos.
    Un día el cabeza de familia encontró a su pequeño hijo trabajando afanosamente. Y le preguntó…¿ Qué fas filliño?, nada pai; estou a facer unha maséira pa cando vostede sexa vello.
    Yo Sr Segismundo, y muchas otras personas limpiaremos las babas de D isaac y lo sentaremos a la mesa en el sitio de honor como corresponde a la persona más relevante y querida a aquel que lo dio todo sin pedir nada a cambio.
    ¿Puede decir ud lo mismo?
    Podría despedirme de ud con un saludo, pero como no soy hipócrita ni perdono; les deseo que todo lo malo que han hecho se les multiplique varias veces.

    ángeles otero chas.

  56. Kathleen March dice:

    Dende Maine estamos pensando nun dos galegos máis bos e xenerosos que coñecemos. Desexos para que manteña saúde e a loita pola Galiza de sempre, a Galiza que ten memoria e dignidade.

  57. ángeles dice:

    É para min unha gran sorpresa, dende logo recibo con gran honor e agradecemento estas palabras e desexos para o noso insigne Xenio. Afortunadamente goza de boa saúde, anque ás cóusas materiais téñena un póuco máis precaria.
    Kathleen March. De Maine, e escribimdo nun perfecto galego, canto menos é sorprendente.
    Este Verán pasado coñecín uns amigos de Isaac que eran tamén americanos, pero coido que vivían en Texas ou algo polo estilo, e o único que facían era beber cervexa, e andar todo o día cun sombreiro de vaquero na cabeza, a verdade é que eran mui simpáticos, pero da historia de Isaac nada de nada. Por esto agora que me atopo con alguén a quen realmente lle interesa gustariame non perder contacto.
    Moitas grazas. Apertas tensas (como diría Isaac )
    Felicidades polo comentario. un saúdo

  58. ángeles dice:

    xa vai outro ano máis. Só desexo que o vindéiro nos traia máis alegria, que veña cheo de xustiza. Paz para os homes de corazón limpo.
    que os amigos poidamos gozar contigo. A túa felicidade será tamen a nosa.

    FELIZ 2011. ángeles e familia.

Deja un comentario

Fill in your details below or click an icon to log in:

Logo de WordPress.com

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / Cambiar )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / Cambiar )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / Cambiar )

Connecting to %s